Jendetza

Munduan egunero 280 mila haur jaiotzen dira,urtero ehun miloi gehiago gara eta 30 urte barru 10.000 milioitik gertu izango gara.Hazkunde hori ez da orekatua,Europan gero eta motelagoa da eta herrialde askotan atzera egin dugu, Afrikan, berriz, azken urtetan muga guztiak gainditu ditu, gaur egun, 1.200 miloi dira eta laster 2 mila milioira iritsiko dira.

Europan gero eta zaharragoak gara eta horrek eragozpen handiak sortzen dizkigu, besteak beste jubilatu ondoren jendea gero eta gehiago bizi delako, gaur egun 20 urte bataz beste. Adineko jendeak gero eta behar handiagoak ditu, batez ere, osasunak arreta handiagoa eskatzen duelako eta zainketa lanetan gero eta ahalegin handiagoa egin behar dugulako. Afrikan juxtu kontrakoa gertatzen zaie, biztanleen erdia oso gaztea da, baina Afrikak ezin die gazte horiei lanik eman edo etorkizuna ziurtatu, ondorioz gazte horien artean etsipena zabaltzen ari da, handik alde egingo dute edo edozer gauza onartzeko prest izango dira itxaropenik gabeko egoeratik irteteko.

Azken 50 urtetan Munduko populazioa bikoiztu egin da, gaur egun, 7.300 miloi gara eta horrek esan nahi du gure beharrak gero eta handiagoak direla, baina, mundua, izadia mugatuak dira eta azken urtetan basoak moztu ditugu naturaren berritzeko ahalmena baino azkarrago, edateko ura kutsatu eta agortu dugu naturari ur garbia berriro sortzeko denborarik eman gabe eta eguratsa zikindu dugu eraberritzeko epeak errespetatu gabe. Baina, hor ere desoreka asaldagarria da. Munduko biztanle guztiok Qatarko biztanleen kontsumo maila bagenu 5 planeta beharko genituzke, Belgika edo Estatu Batuena izan ezkero 4 planeta ez lirateke nahikoa izango eta Euskal Herrikoa balitz bi  eta erdi gutxi izango lirateke.

Egoera honi nola aurre egin ez dugu oraindik asmatu, aditu gehienek diote lehendabizi populazioaren hazkunde tasa mugatu beharra dagoela, baina hor eragozpen handiak ditugu: pentsaera kasu batzuetan, erlijioa besteetan … herrialde pobreenetan seme-alabak dira etorkizunean euskarri bat izateko itxaropen bakarra … neurri gogorrak hartu dituzten lekuetan eragozpenak sortu dira. Txinan, esate baterako, neska datorrenean abortua ohikoa bihurtu da, emakume falta dute eta seme-alaba bakarraren politikak urte gutxi barru arazoak eragingo ditu gizartea zahartu eta ordezko belaunaldirik ez delako izango.

Itxuraz gizakia irteerarik gabeko  bidean trabatuta dago, aldaketak ausardia beharko du, ziur aski, kontinenteen arteko desoreka handi hori, baita populazioarena ere orekatzeko, bestetik gure bizimodua aldatzeko, ahalik eta gehien bizitzea guztion helburua da, gero eta gehiago bizi gara, baina bizitzaren luzatze horrek ondorio gogorrak ditu iristen diren gehienentzat. Gaitzak, mugak eta sarri heriotza baino okerragoak diren egoerak nagusitzen baitira … atzera ezin dugu egin, baina aurrera begira zer edo zer aldatu beharra dago, agian ez du horrenbeste axola luze bizitzea, bizi dugun hori emankorra eta duina izatea baizik.