Jarrerak

Esan ohi da bik ez dutela borrokan egiten batek nahi ez badu, baina zaila izaten da egiaztatzea zeinek ez zuen nahi, batez ere, liskarra hasten bada. Egoera gehienetan bik borrokan egiten dute biek hala nahi dutelako eta hori nabarmena da Venezuelari dagokionean. Azken urteotan gutxi izango dira Munduan horrenbeste eztabaida eragin duten herrialdeak, eta herrialde gutxitan izango dute gizartea hain zatituta eta alde bakoitza hain muturreko jarreretaraino iritsitakoa.

Venezuelari buruz hitz  egiterakoan, ezinezkoa dirudi neutraltasunez eta objetibotasunez hitz egitea, aurreiritziek egiek eta ideiek baino indar handiagoa dute eta eztabaida oihu eta garrasien joan etorria bihurtzen da ia beti.

Venezuela, orain dela 16, urte Hugo Chavezek hauteskundeak irabazi arte, Ameriketako herrialde “normala” zen: aberatsa, baliabide handiak zituena eta betidanik talde bertsuek agintea eta boterea izan zutena. Venezuela agian ezberdinagoa izan zitekeen, 40 urtetan militarrek ez zutelako inongo protagonismorik izan jarduera politikoan.

Chavezek hauteskundeak irabazi zituen venezuelarrak gogaituta zeudelako. Gogait eginda betiko politikoekin, gogaituta beti hitz eta mezu berdinak entzuteaz eta, batez ere, urteak joan eta urteak etorri ezer aldatzen ez zela ikusteaz.Chavezek balio handiko bi tresna izan zituen agintean izan zen urtetan, botoek emandako zilegitasuna eta petrolioaren bidez eskuratutako dirutza ikaragarria.

Chavez agintera iritsi zenean petrolio upela 7,5 dolarretan ordaintzen zuten erregai merkatuan, handik 9 urtera 145 dolarretan. Dirutza horrek helburuak bete eta agindutakoak asetzeko aukera eman zion, baina seguruenera dirutza horrek itsutu egin zuen edo ez zion beste kontu asko ikusten utzi.

Chavezek hasieratik jokatu zuen gizarte osoa bere alde balego legez, bera iritsi arte zeuden  aginte eta presio taldeak egun batetik bestera desagertu izan bailiran … Borroka eta gatazka azkar piztu ziren, 2002an Chavezen aurkako estatu kolpea izan zen.Kontu batzuk ez dira oraindik argitu, baina apiril hartan gertatutakoak agerian utzi zuen bi talde indartsu zeudela, gorrotoa handia zela eta borrokak luze iraungo zuela.

Egia da Venezuelaren aurkako presioa azken 16 urtetan etengabea izan dela, Nazioartetik indar handiko gobernu eta erakundeek behin eta berriz izan dutela jomugan. Baina Chavezek lehendabizi, eta ondoren bere jarraitzaileek, ez dute jakin barruan giroa baretzen, elkarbizitza indartzen. Aurka zeukatenei venezuelar izaera ukatu diete  eta ados ez zeudenak etsaitzat hartu dituzte behin eta berriz.

Igandean hauteskundeak dituzte, batzuk uste dute Hugo Chavezek sortutako mugimenduaren etorkizuna dagoela jokoan, baina erabakiko dutena da nolakoa izango den Venezuelako etorkizuna, ia azken urtetan demanda eta liskarra harremanen ardatz bihurtu dituztenek, betiko mugen barruan bakean bizitzeko prest dauden eta gai ote diren.