Segurantzia

Gizakiak, bere izaeraren jabe denetik, heriotzak bizitzari amaiera ematen ziola ohartu zenetik, segurtasunaren euskarria behar izan du bere iraupena iraunkorra izan dadin eta erronkei aurre egiteko behar adinako kemena izateko. Baina gure zoritxarrerako garai likidoetan bizi omen gara, etengabeko aldaketak eragiten dituzten denboretan.

Orain dela gutxi arte, azken krisi ekonomikoa lehertu zen arte, beti izaten genuen segurantzia izan zitekeela adierazten zigun leku, pertsona edo herrialderen bat. Gure egunerokotasuna jasangaitza bihurtzen zitzaigunean iparraldera begiratzen genuen, parekotasuna, justizia eta demokraziaren aitzindari ziren herrialdeetara. Gu gaizki ginen, baina ametsa posible zen, gizarte eredu egokia hantxe zegoen… Herrialde sozialisten kimera su eta ke artean ezabatu zitzaigunetik, justiziaren bideak beste haitzarte batzuk bilatu ditu, giza eskubideen errespetua, gizaki gisa garatzeko aukera eta dohainak zerbaitetan gauzatzeko modua.

Eta hori posible zen, Londresera joan gintezken, New York hortxe zegoen, Kalifornian bizimodu alternatiboa proba genezakeen… Baina halako batean Mundua goitik behera erori zitzaigun. Iparraldeko herrietan intolerantzia eta gorrotoa nagusitzen hasi ziren, kanpotarrak beraiena lapurtzera zetozen, ongizate gizartea arriskuan jartzera, kulturaren oinarriak desegitera. Estatu Batuetan ilusio eredu guztiak itzal itxuragabeak ezabatu ditu. Ziurtasun eza, ziurtasun fisiko eza, ilusio bidaien guneetara zabaldu da.

Gure inguru hurbila bihurtu den Nazioartera erreparatuz gero, segurantzia eskaintzen duten egitasmoek Erdi Arora garamatzate, gizakia ez ikusi, ez sumatu, ez hauteman ezin zitzakeen jainko ilunen menpe zegoen garaietara.

Teknologiak, berriz, gure bizimodua hobetzea omen du helburu, etengabe egin behar ditugunak erraztu. Baina hemen ere, ziurtasunen bila agian, menpekotasunean erori gara, tresna zena helburu bilakatu zaigu. Gure buruaren jabe izateko ezinbestekoa dugun lanaren edo jardueraren baldintzak erabat aldatu zaizkigu, etengabeko egokitze eta birmoldaketa lana eskatzen digute. Eta anabasa honetan argiren bat eskaini zezaketenak isilik dira, mezua egokia ez bada infernuko ateak irekiko dizkizutelako. Ozenegi hitz eginez gero, ondo zaindu beharra dago noren alde eta noren aurka ari zaren, esandako hori, alde batekoek edo bestekoek, edo guztiek batera jipoitu ez zaitzaten.Hitzak arriskutsuak bihurtu dira eta isiltasunak ez du inongo segurantziarik sortzen.