Zuzentasuna eta okerra

Gero eta zailagoa dirudi ekintzen, adierazpenen eta iritzien zuzentasuna eta inpartzialtasuna neurtzea, zer den egokia eta zer ez bereiztea. Sasoi labainkor hauetan, ideologiak eta egi ukaezinak amaitu direnean, gero eta nekezagoa egiten zaigu euskarri sinesgarriak aurkitzea.

Berehala erantzuna behar izateak, sare sozialen azkartasunak, aburu gehienen arinkeriak egoera bitxia sortarazi dute. Zenbait gai eta auziri buruz iritzia ematerakoan derrigorrezkoa zaigu ondo pentsatzea bota beharrekoa. Edozein hutsegitek, lekuz edo denboraz kanpo egindako aitortzak, okerreko pertsonari zuzendu izanak, bizitza osoko lana eta ahalegina deuseztatu lezakete. Tentu handiz ibili beharra dago non zer esaten duzun ondo neurtzeko,ustekabean inoiz uste izan ez zenituenak entzun zenitzakeelako.Eta sarri oso gertukoen aldetik,ustez konfiantza osoko jendearen partetik.

Bestaldean, berriz, gero eta sarriago entzuten ditugu orain dela urte edo hilabete batzuk pentsa ezinak izango liratekeen adierazpenak. Politikagintzan badirudi garai bateko egi ukaezinen ordez, elkarlana, elkarbizitza eta bestearekiko begirunea aldarrikatu beharrean, justu kontrakoak erakartzen dituela boto-emaileak. Munduan zehar izan diren azken hauteskundeetako irabazleek mezu lizunenak jaurti dituzte, ez dute inongo lotsarik izan gaindituta ziruditen mugak urratu eta atzera egiteko. ”Putakumea naiz eta arro nago” badirudi bihurtu dela mezu garailea. Eta jarraitzaileei esaten diete ez daitezela lotsatu, ez ditzatela desio eta portaera makurrenak ezkutatu, aldarrikatu ditzatela, horretarako eskubidea dutelako.

Garai batean muturretako esparru urria betetzen zutenak laino lodien gisa hedatu dira, sekula amestu gabeko eremuak bereganatu arte. Zuzentasuna zuzenegia da, maltzurkeria begi bistakoa. Baina batzuek eta besteek egiaren mastari sendo heltzen diote, ez dago zalantzarik, ez dago ziurgabetasunik. Zalantzak, epeltasunak, ez du inon lekurik, irmo aldarrikatu behar ditugu taldearen egiak, gidariak berak ere sinesten ez baditu ere.

Zuzentasunaren muga zentzugabeetan abiatu ginen aspaldi, beste biderik ez zegoela sinestarazi gintuztelako. Orain beranduegi da, fiskal estuak bilakatu diren biktimen eta borreroen babesleek ez digute aukera emango gure kasa okerrak egiteko.