Adostasun harrigarria

Krisiak, eta, batez ere, krisialdiari emandako erantzunek atsekabea eta haserrea zabaldu dituzte herritarren artean. Kritikak ugaritu eta gogortu egin dira, hauteskundeetan aldekoari edo gure irizpideetatik gertuen dagoenari botoa eman beharrean, "betikoei" min egingo dietenak aukeratzen ditugu. Jendeak behin eta berriz erakutsi nahi du gogait eginda dagoela eta sare-sozialak deitutakoetan gorrotoaren pozoiak guztia kutsatu du.

Ez dago barkamenik, laudorioak eta goraipamenak oso garesti daude. Gaitzespenak eta irainak bihurtu dira iritzi tresna. Giro nahasi eta ilun honetan, urteurren adierazgarriz betetako urtean, urtemuga bat oharkabean ospatu dute gutxi batzuek, ia ezkutuan. Aurten, 70 urte bete ditu Europako Kontseiluak. Erakunde hau Bigarren Mundu Gerrak eragindako sarraski beldurgarriaren ondoren sortu zen, batez ere, horrelakorik gehiago gerta ez zedin. Giza eskubideak eta demokrazia aldarrikatu eta babestea ditu helburu nagusi, eta, gaur egun, Europako herrialde guztiak elkartekide dira, Bielorrusia eta Vatikanoa kenduta, ez dituztelako oinarrizko baldintzak betetzen.

Jende askok ez daki zer den erakunde hau, askok eta askok uste du Europar Batasunaren atala edo azpierakundea dela. Baina guztiogan, gehiengoarengan, behinik behin, Estrasburgoko Giza Eskubideen Auzitegia entzuteak, bere epaiek eta erabakiek begirunea eta jakinmina sortarazten dizkigute. Auzitegi honek, erakundearen helburuetan oinarrituta, gizabanakoen eskubideak eta askatasuna babestea du helburu. Pertsonek, herritarrek estatuaren aurka egindako salaketak aztertzen ditu, eta estatuak derrigortuta daude han deliberatutakoa onartzeko.

Gurean zuzeneko eragina izan dute Estrasburgon onartutako epaiek, politikagintzan, espetxe politikan eta gizarte kontuetan. Sententzia batzuek poza eta lasaitasuna eragin dizkigute, harridura eta ondoeza beste zenbaitek, baina hemen eta Europako herrialde eta lurralde guztietan Estrasburgon erabakitakoa da azken hitza, ez dago zalantzarik, betebeharra dago … Ardatz, eredu eta irizpide falta nagusi den sasoi hauetan, Giza Eskubideen Auzitegiak gehienok ados jarri gaitu, itsasargi eta iparrorratz bihurtu zaigu. Eta garai ilun hauetan argia nonbaiten antzematea, urruti bada ere, itxaropenari irikitako ate bakarrenetakoa bihurtu zaigu.