Etorkizuna

Aldiro, aldiro Europar Batasunak hil ala biziko krisia izan ohi du. Oinarriek dar-dar egiten dute, mesfidantza areagotu eta iraganeko gorrotoak suspertu. Gero urak baretu, eztabaidak lasaitu eta hurrengora arte amatatzen dira sugarrak. Oraingo honetan hala ere, eraikuntza osoa kolokan jarri duena, ez da barne eztabaida izan, ezta antolaketa okerra ere. Ez zegoen inor errua leporatzeko, guztiek zekitelako amesgaiztoa, ustekabean lehertu zitzaiela bat batean eta inork ez zuela antzeman zetorkiena gainean izan arte.

Sekula ez dugu horrelakorik ezagutu, mundu guztia geldiarazi du aste gutxi lehenago inork somatu ez zuen gaitzak. Gizateriaren tragedia beldurgarrienetan ere ez da horrelakorik gertatu, lehen aldiz guztiok harrapatu gaituelako, guztiok etxean babestera behartu gaituelako, guztiok antzerako kontuak izan ditugulako gogoan, ezustea, harridura eta beldurra batez ere. Ez dakigu beste susperraldi bat izango ote den, ez dakigu datozen hilabetetan atzeraldia areagotu eta oraindik irekita dauden ateak itxiko zaizkigun. baina ezer ez dakigula ikasi dugun honetan badakigu etorkizuna hasi dela, datorrena antolatu beharra dagoela edo gutxienez izan litekeenaz pentsatu.

Kaleak mozorro anonimoz bete zaizkigu, film sinestezinetako irudiz. Ohiturak iragana bihurtu dira, eta izuak mehatxuek eta legeek baino eraginkortasun handiagoa duela erakutsi du. Nonbaitera iristen ari omen gara, baina ez dakigu nora, ez dakigu zertara egokitu beharko ote dugun. Arrazoiaren ametsek munstroak sortzen dituela ohartarazi zigun Goyak, ez zuen argitu esan ordea, zer dakarten amesgaiztoek, adimenak irudikatu ere ezin ditzaken horiek.

Eta hortxe kokatu beharko dugu gure burua, orain dela gutxi gertaezina zirudienak ekarri digun errealitate aldrebes honetan. Gizabanakoak inoiz ez bezala egiaztatu du bere ahuldadea eta bakardadea. Aspaldi ez bezala berriz, taldearen, erakundeen, estatuaren garrantzia eta esku-hartzea aldarrikatu dugu guztiok, horretan sinisten zutenek, eta baita halabeharrez eskatu behar izan dutenek ere. Taldeak, elkartasunak, besteen laguntza beharrak ahaztutako lekua berreskuratu dute, gehiengo handi batek uste baitu bakarrik ezingo duela aurrera atera…

Etorkizuna iritsi da, nolakoa den ez badakigu ere. Iragan hurbilak zekarkiguna ez genuen igarri eta gehienon geroa ilun samar agertzen zaigu. Boteretsuenak biluzik utzi dituen jazoerak, azkarrenak ergelen parean utzi dituen gertakizunak, bizi guztian gogoratuko dugun honek, bestalderako aldaketa sakonak gerta litezkeela ere, erakutsi digu.