Ardura eta erantzukizuna

Aste hau "Txertoen Astea" izan dugu. Osasunaren Mundu Erakundeak eta Europar Batasunak behin eta berriz zabaldutako mezua helarazi nahi izan dute berriro ere. Txertoak direla osasun publikoan emandako aurrera pauso garrantzitsuena. Txertoei esker,mendetan milioika pertsona hil dituzten gaitzak menderatu ditugula,bizimodua hobetzeko tresna ezinbestekoa direla eta batez ere,inongo zalantzarik gabe,egiaztatutako benetako lorpena dela.

Baina XVIII. mendean lehen txertoak lortu zirenetik etsai eta aurkari gogorrak izan dituzte.Lehendabizi erlijioetako buruak eta aholkulariak,hauen iritziz gaitzak eta gaixotasunak Jainkoak bidaltzen ditu bekatuak zigortzeko, horri aurre egitea Deabruaren alde lan egitea litzateke. Beste batzuek diote ez direla eraginkorrak eta ondorio kaltegarriak izan litzaketela. Bada gizabanakoaren askatasuna aldarrikatzen duena bere seme-alabak ez txertatzeko. Farmazia multinazionalek duten mauka onartezina direla uste dutenak… Eta lotsagarriena ziur aski, besteak txertatuta badaude inongo beldurrik ez luketela izan behar diotenak,txertatu badira ez luketelako arriskurik izan behar.

Auzi honetan Nazio Batuek, Osasunaren Mundu Erakundearen bidez, Europar Batasunak, ikerlariek, adituek eta babesteko behar gehien duten haurrengandik gertuen dauden pediatrek garbi adierazi dute zergatik jarri behar dugun txertoa, zeintzuk diren onurak eta lorpenak. Baina zoritxarrez asko dira oraindik,eta ez ezjakinenak, aurka azaltzen direnak eta hainbeste kostatako oreka arriskuan jartzen dutenak, menderatutako gaitzak ez direlako desagertu.

Erlijioa aipatzen duenari ezer gutxi esan dakioke, bakarrik hemen ere legea eta ongizate orokorra fedearen gainetik daudela. Eraginkorrak ez direla edo gaitzak eragiten dituztela uste dutenei, datuak aztertu ditzatela esan dakieke bakarrik, gezur hutsa delako. Askatasuna, eskubideak, bakoitzaren hautamena dela azpimarratzen dutenei, gogoratu beharko genieke taldean, besteekiko etengabeko harremanetan bizi garela, eta horrelako erabaki batek besteengan zuzeneko eragina duela. Gauza bera txertatutakoek ez luketela inongo beldurrik izan behar azpimarratzen dutenei. Azken hauek mereziko lukete gaitzespen bortitzena. Beraientzat, euren seme-alabentzat nahi ez dutena beste batzuk egin dezatela eskatzen dutelako eta ahazten dute guztiok ezin ditugula txertoak jarri, haurdun dauden emakumeek, gaitzen bat izan edo defentsarik gabe dauden haurrek esate baterako. Txertatu gabeko haur horiek arrisku larrian jar litzakete beste pertsona hauek. Eta multinazionalak aipatzen dituztenei, txertoak ekoizten dituzten enpresak, gaitzei aurre egiteko botikak eta tresneria egiten dituzten berberak direla, eta hauentzako izurritea txertoa baino askoz onuragarriagoa izango litzatekeela.