Erabakiak

Inkesta gehienen arabera, gizarteak duen arazo nagusietakoa dira, sinesgarritasuna galdu dutelako, fidagarriak ez direlako herritarren ustez eta egiten duten lanak gaitzespena jasotzen duelako gehienetan.Gure ordezkariei profesional bihurtu izana leporatzen diegu, jarduera ogibide izanik, norberaren interesak gailendu litezkeelako interes orokorrekiko lehian. Bizi ditugun garai zail hauetan, konponbideak eta irtenbideak aurkitzeko gaitasun falta egozten diegu, ordezkatu eta gidatu beharreko gizarteak merezi duen mailara ez direla iristen aldarrikatzen dugu behin eta berriz.

Politikoek hartzen dituzten erabaki gehienen arrazoia eta eragilea boto emailea da, nola bideratu haren borondatea, taldearen eta ordezkariaren interesak nola uztartu eta erabakiak hartu ondoren nola eutsi boto eta jarraitzaile kopuruari. Bizi izan dugun azken krisiaren une gordinenetan, Europar Batasuneko komisio buruak, Jean Claude Junckerek,  esan zuen: “Badakigu zer egin, badakigu zeintzuk diren erabaki egokienak, baina ez dakigu erabaki horiek hartu ondoren nola lortu herritarrek berriro guri botoa ematea”. Ziur aski horixe da politikoen eta herritarren arteko harremanen muina.

Gure pentsaeraren edo helburuen aurkako erabakien aurrean, politikoei etika eza leporatu izan diegu, bide onartezinak hartzea edo taldearen senari jaramonik ez egitea. Baina, politikoek ia beti zalantza bera izan ohi dute bidegurutzeen aurrean, herritarrek nahi edo uste dutena egin beharra dago, ala norberaren pentsaera eta ideologiari eutsi behar diogu, horrek gure hondamendia badakar ere? 2015an Angela Merkel Alemaniako kantzilerrak mugak irekitzea erabaki zuen, behar zuten errefuxiatu guztiek babesa aurki zezaten bere ardurapean zegoen eremuan, Europako gobernu guztiak eta bere herrikide gehienak kontra izan arren. Merkelek atzera egin behar izan zuen bere boto emaileak aurka zeuzkalako, bere pentsaerak eta Europak bizi zuen egoerari eman beharreko erantzuna, emandakoa zela uste arren.

Frantzian Emmanuel Macron presidenteak etorkinekiko jarrera eta legeak gogortu ditu, lan merkatuaren beharren arabera onartuko dituzte hemendik aurrera.Australian antzerako irizpideak dituzte. Migrazioaren auzia da ziur aski, gaur egun, Mendebaldeko gizarteek bizi duten arazo korapilatsuena,inork ez dakielako nola aurre egin, zer egin etikaren oinarriak urratu gabe, herritarren gehiengoak onar lezakeen bidea jorratzeko.

Ditugun buruhauste nagusietan bertsua da zalantza, eskuin muturraren sinplekerietan erori gabe erantzunak eman eta populistei ateak nola itxi. Baina gizartearen bultzadaz politikoen bulkadak nahasten ari dira eta muturrekoek botoetan ez irabazi arren,beraiengandik gero eta hurbilago dauden erabakiak hartzen ditugulako lor lezakete garaipena.