Aukera okerrenak

Gizateriak ustekabeko astindua jasan ohi duen bakoitzean, lehen dardaren ondoren hura berriro gerta ez dadin hartu beharreko neurriei buruzko eztabaidak betetzen du ezinaren hutsunea. 2001ean Al-Qaidak erakutsi zigunean edozein izan litekela atentatuen helburu, segurtasuna eta askatasunaren arteko lehia sortu zen, herritar oro babestu ahal izateko, eskubide zenbaiti uko egitera behartuta ginen guztion babesa ziurtatu ahal izateko.

Europak bere ahulezia guztiak agerian utzi zituenean, teknologiaren hari ikusezinak etxeko zoko ezkutuenetaraino sartzeko baimena eman behar genuela eskatu ziguten. Orain, ahotik ahora jauzika iritsi zaigun mozorroak bizitza hankaz gora jarri digu. Atzo arte pentsaezinak zitzaizkigun neurriak eta portaerak onartu behar izan ditugu, gure antolaketaren oinarrien ahulezia egiaztatu dugu. Eta galduta, gure buruaren jabetza izateko ahalmena ukatzen zaigula uste dugunean, erantzunak aldarrikatzen ditugu, ziurtasuna ezinbestekoa bilakatu zaigulako.

Horrelakoetan harri azpietatik atera bailiran, adituak eta jakintsuak ugaritzen dira. Zetorrena zekitenak, egindakoa gaitzesten dutenak, zer egin agintzen digutenak genuena berreskuratu nahi badugu. Oraingo honetan, hala ere, hauei ere zailagoa egiten ari zaie urratu beharreko bidea erakustea. Ez dago etsairik, gobernu gehienek jokaera beretsua izan dute, hildakoak kanposantu guztietan pilatu dira. Ez dago errudun nabarmenik, guztiok aitortu beharko genuke ez genuela ezer antzeman, arriskua gutxietsi genuela, orain derrigorrezkotzat jotzen duguna alboratu genuela eskuragarri izan genuenean...

Baina tragedia Apokalipsiaren liburuak iragarritakoen parekoa izan liteke, mugiezinak zirudienak apurtu ditu, hautsi ezin zitezkenak birrindu eta etorkizunean zalantzak besterik ez zaizkigu azaltzen. Eta horren aurrean zer egin erabakitzea orakuluen lana bihurtu da, jainkoen hitzen oihartzuna entzuteko gai direnena. Iragarkiak egiten ausartzen direnen aurreikuspenek diote ekonomia suspertuko dela, bide bazterrean jende asko gera litekela, baina urte beteko epean orain iraulitakoa zuzendu ahal izango dugula. Agian zailagoa izango da orain dela gutxi arte izan ginena berriro bizi ahal izatea. Gertutasuna ukatuko zaigulako, bestea arrisku iturri bilakatu zaigulako, bizirik irauteko orduko bizimoduari uko egin beharko diogulako...

Eta agintariek gure berri izango dutelako leku eta denbora guztian. Teknologiaren kableak garunetan txertatu beharko ditugulako,lana etxera eta ohera eraman beharko dugulako, eta batez ere inori ezingo diogulako konturik eskatu, gure onerako baita.