Hondamendiaren onurak

Zeri buruz idatzi liteke garai nahasi hauetan koronabirusaz ez bada? Guztia estali, ezkutatu, desegin du… Ziur aski gaiari buruz zerbait irakurtzeko gogoa ere kendu digu. Edozein lekura begiratuz gero, zerbait aditzeko ahalegina egiten badugu, idatzitakoa interesgarria delakoan aztertzen badugu… Gai bakarra azaltzen zaigu, ustez sendoak ziruditen oinarriak kolokan jarri dituen gaitza.

Osasun arloan beldurra, ekonomian kezka, gizarte harremanetan galbidea, politikan konpromezu eza… Halako batean,oso denbora gutxian, guztia erortzeko zorian azaltzen zaigu. Eta oinarrizkoena arriskuan dagoenean sortzen dira sakoneko galderak eta benetako kezkak.

Txinan sortu zen oldea, eta badirudi menderatzen ari direla bertan. Neurri oso zorrotzak hartu dituzte, azken helburua pertsonen gainetik jarriaz. Hemen, Europan, gobernuek emandako lehen aginduak ez dituzte herritarrek bete, eta horrek lehen neurriak eraginkorragoak izatea galarazi du. Horren aurrean zenbaitek dio, gizateriaren izaera eta etorkizuna arriskuan daudenean demokrazia baino emaitza hobeak lortzen dituztela goitik behera antolatutako gizarte ereduek, antolaketa politiko sendoa dutenek.

Begien aurrean ustekabean lehertu zaigun krisi honek, jarri daitekeen guztia ezbaian ipini digu, itsutu egin gaitu, gizabanako ahula izuak bakarrik itsutu gaitzakeen eran. Gizartearekiko harremanak, besteekiko erantzunkizuna, elkarlanaren garrantzia, bizitza bera antolatzeko era… Inork ez daki zer gertatu den eta zer gerta litekeen. Adituek diote aukera ezberdinak daudela, inongo argirik ikusten ez dutela ez aitortzeko. Eta guk erantzunak behar ditugu erantzunik ez dagoen denbora ilun honetan.

Bakarrik dakigu nondik gatozen, eta gaur jakintsuenak ere esango digu ez dakiela norantz goazen, nora iritsi gaitezkeen. Beraz, ezagutzen dugunari heltzea besterik ez zaigu geratzen. Demokrazia beste edozein sistema baino hobea dela badakigu eta derrigorrez horri eutsi behar diogu, hondamendien iragarleek behin eta berriz aldarrikatu arren egoera zailetan beste bide batzuk motzagoak direla. Giza eskubideen errespetoa ezin da zalantzan jarri une larrienean ere, zerbait konpontzeko jorratutako bidea, ahaleginaren emaitza bezain garrantzitsua delako. Elkarlana helburuaren aurretik dagoelako beti.

Urteetan lortutakoa galduz gero eskuratutakoak balioa galtzen duelako… Giza eskubideak, talde lana eta bakoitzaren benetako konpromezua dira aukera bakarra, beste guztia, berriz, hautsa eta kea dira.