Etxe pobreetan bizi diren haurren kopurua 86 milioitan handitu daiteke

Diru-sarrera txikiko eta ertaineko herrialdeetan etxe pobreetan bizi diren haurren kopurua 86 milioi handitu daiteke urte amaierarako, koronabirusaren pandemiak ekar ditzakeen ondorio ekonomikoen ondorioz.

UNICEFek eta Save the Childrenek egindako analisiaren arabera, kopuru hori % 15 handiagoa da. Herrialde horietan pobreziaren muga nazionalaren azpitik dauden etxeetan bizi diren haurren kopurua, horrela, 672 milioira iritsiko litzateke mundu osoan, familiak COVID-19ak eragindako zailtasun ekonomikoetatik babesteko "premiazko" neurriak hartzen ez badira.

Gainera, analisiaren arabera, 672 milioi horietatik bi heren Saharaz hegoaldeko Afrikan eta Hego Asian bizi dira. Hala ere, hazkunderik handiena, % 44koa, Europa eta Erdialdeko Asiako herrialdeetan izan daiteke, eta Latinoamerikan eta Kariben, berriz, % 22koa.

UNICEFek eta Save the Childrenek azaldu dutenez, pandemiak eragindako eta koronabirusari aurre egiteko politikek eragindako mundu mailako krisi ekonomikoaren ondorioak bi alderdi ditu.

Alde batetik, diru-sarrerak berehala galtzearen ondorioz, familiek zailtasun gehiago dituzte oinarrizko produktuak lortzeko, hala nola ura eta janaria, osasun-arreta edo hezkuntza jasotzeko aukera gutxiago dituzte eta arrisku handiagoa dute haurren ezkontzaren, indarkeriaren, esplotazioaren eta abusuen aurrean.

Bestalde, kontrakzio fiskal bat gertatzen denean, familiak menpean dituzten zerbitzuen irismena eta kalitatea ere gutxitu egin daitezke.

Testuinguru horretan, bi erakundeek kritikatu dute familia pobreenentzat gizarte-arretako zerbitzuetara ez sartzeak edo konpentsazio-neurriek are gehiago mugatzen dutela eusteko eta urruntzeko neurriak betetzeko gaitasuna, eta, horren ondorioz, areagotu egiten dela infekzioarekiko esposizioa.

Era berean, ehunka milioi haurrek dimentsio anitzeko pobrezian bizitzen jarraitzen dute; hortaz, ez dute osasun-arreta, hezkuntza, nutrizio egokia eta etxebizitza duina eskuratzeko aukerarik. Gobernuen aldetik gizarte-zerbitzuetan egiten diren inbertsioen desberdintasunaren isla izan ohi da hori.

Testuinguru horretan, COVID-19ak etxe pobreetako haurrengan dituen ondorioak aztertzeko eta arintzeko, gizarte-babeseko sistemak eta programak "azkar eta eskala handian" zabaltzeko eskatu dute UNICEFek eta Save the Childrenek, eskudiruzko transferentziak, eskola-elikadura eta ardurapeko seme-alabengatiko prestazioak nabarmenduz.

Horiek guztiak "funtsezko" inbertsioak dira berehalako beharrizan ekonomikoei aurre egiteko eta herrialdeak etorkizuneko krisietarako prestatzeko oinarriak ezartzeko, gaineratu dute

Halaber, UNICEFek eta Save the Childrenek azpimarratu dutenez, gobernuek beste esku-hartze batzuetan inbertitu behar dute gizarte-babesaren, zerga-politiken, enpleguaren eta lan-merkatuaren arloetan, familiak babeste aldera.

Horien arabera, horrek berekin dakar kalitatezko osasun-arreta baterako eta beste zerbitzu batzuetarako sarbide unibertsala zabaltzea, eta familiaren aldeko politiketan inbertitzea, hala nola ordaindutako lizentzietan eta haurrentzako arreta-zerbitzuetan.