AA "erabat kaltegarria" izan daiteke mentalki kalteberak diren pertsonengan, psikiatra batek ohartarazi duenez

Adimen Artifiziala (AA) "erabat kaltegarria" izan daiteke osasun mentalean kalteberak diren pertsonen artean, botika eraginkor bat dosi desegokietan bezala, ohartarazi du Pedro Moreno psikiatrak, teknologian eta berrikuntza zientifiko digitalean adituak.

Psikiatriako Eguneratzeari buruzko 34 . Ikastaro Nazionalaren bigarren jardunaldian parte hartu du Morenok ostegun honetan, Gasteizen. Garapen teknologikoak pertsonen osasun mentalean nolako eragina izan dezakeen aztertu dute adituek ikastaro horretan.

Adimen Artifizialak "ez du kontzientziarik, ez du errukirik eta ez du maite" erabiltzailea, hortaz, "berdin zaio zer gertatzen zaion". Gainera, normalean "atsegina" izaten da, eta "erabiltzailari entzun nahi duen erantzuna ematen dio".

Adituak azaldu duenez, gero eta paziente gehiago iristen dira psikiatriako kontsultetara, aldez aurretik AAri kontsulta eginda, eta diagnostiko "oso egituratuekin, interpretazio alarmistekin edo lasai" joaten dira; esaterako, anorexia nerbiosoa duen pertsona bati "oso argal" dagoela jakinarazten zaionean.

Morenok azpimarratui duenez, zailtasunak igarotzen ari diren pertsonen artean, bere buruaz beste egiteko ideiak susta ditzake AAk, bereziki oso zaurgarriak badira. Izan ere, atsegingarria izateko diseinatu den tresna bat da, gainbegiratzerik eta mendekotasun emozionalik ez duena.

"Gertukotzat jotzen da, giza elkarrizketa simulatzen duelako, hizkuntza enpatikoa erabiltzen duelako, asteko 7 egunetan 24 orduko erabilgarritasuna eskaintzen duelako eta epaiketarik ez dagoelako", nabarmendu du psikiatrak.

Ildo horretatik, AAren erabilerari buruzko premiazko eztabaida etikoa eskatu du Morenok. Fenomeno horrek erabiltzaileak beren bizitzetatik at egotea sustatzen ari da, erabaki guztiak haren esku geratzen direlako. Tresna horrek "intolerantzia eta isolamendua" susta ditzake pertsonen arteko eztabaida eta harremanak ordezkatzean.

Jardunaldi berean, Abigail Huertas haur eta nerabeen psikiatrak parte hartu du, eta pantailen erabilera okerrak haurren neurogarapenean duen eraginaz ohartarazi du.

Gai horretan ez dela "dena edo ezer ez" parametroa ezarri behar, eta horren eragina honako hauen araberakoa izan daitekeela: pantailak erabiltzen hasteko adina, esposizio-orduak, kontsultatutako eduki-motak eta adingabearen gizarte- eta familia-inguruneak.

5 urtetik beherakoen kasuan, gailu elektroniko baten pantailak "garuna eraikitzen duten esperientziak desplazatzen ditu", eta familiaren, jolasaren eta elkarrekintza pertsonalen lekua hartzen badu, garapen neuronala ahuldu egiten da.

Nerabeen kasuan, haien garuna "bereziki sentikorra da gizarte-sariarekiko"." Atsegiteek eta jakinarazpenek aldizkako errefortzu gisa jarduten dute, adikzioetan ematen den mekanismo bera, eta horrek "arreta-ohiturak eta emozioak erregulatzeko ohiturak molda ditzake", azaldu du.

Huertasen arabera, pantailetatik kanpoko jarduerak lehenestea, ez bakarrik aisialdian, baita eskolan ere, "funtsezkoa" da aurrez aipatutakoa "osasun publikoko arazotzat" hartu behar ez izateko.