Zinemajaletasunak ez du mugarik onartzen
Eman dezagun ikusi beharreko pelikula ezinbesteko guztiak (Sirat, The Phoenician Scheme, Mission: Impossible - The Final Reckoning, Lilo & Stitch, 28 Years Later, The Last Showgirl, Black Dog, M3gan 2.0…) ikusi dituzuela dagoeneko. Eman dezagun hain zaretela zinemaz gose eta egarri ezen ikusi beharrekoen zerrendatik kanpoko hainbat ere ezagutu duzuen. Zeintzuk? Ba esaterako, Padre no hay más que uno 5 (hori malnutrizio zuena, hori) edo Jamais sans mon psy (bastante ulergarria zuen jite hori, kariñoa hartzen baitiezu pertsonaiei). Eman dezagun bekatu larria ere egin duzuela eta Bajo un volcán bezalako produktu gaizki eta gehiegi prozesatuak irentsi dituzuela bulimialdi latz batean.
Ados. Akort. Konforme. Zinemajaleok bekatu mortalekin zein bertute altuenekin arintzen ditugu gure gabeziak. Eman dezagun ba ez dagoela barkamena eskatu beharrik: zinemarekiko gure atxikimendu brutala beste adikzio mota bat da. Beste asko bezain arriskutsua. Beste hamaika bezain laketgarria
Eta mendeko, zaletu oro bezala, elkar ezagutzen dugu. Zinemajaletasunak ez du trabarik, oztoporik, mugarik, mugarririk ezagutzen. Agintariek, politikariek, militarrek, estrategek sorturiko lurren arteko zatiketa marratuak erraz asko gainditzen ditugu, gauez hegan egiten duten banpiroak bagina moduan. Aretoetako ilunpe delizios eta mugagabean elkartzen gara, ilunabarreko konklabetan. Zinemaz elikatzen garenok bat gara galaxian, eta lotzen gaituenak elkarrengandik bereizten gaituena baino sendoago eta trinkoagoa da. Goseak eta zinema-txurrut amaigabeek batzen gaituzte.
Frogarik behar? Eder bat eskaini zigun ‘The Guardian’ egunkariak ekainaren azken egunotan. Bukatzear zegoen denboraldiko kuttunenak zituzten pelikulak aukeratzeko eta defendatzeko eskatu zien irakurleei editore buruak, eta hara non Bizkaiko Golkoan bizi garenok maite izan ditugun filmen sorta eder kasik bera hautatu zuten Ozeano Atlantikoaren iparraldean bizi diren horiek. Etsenplurik? Sorrentinoren Parthenope zeluloidezko perla higatua, zeinak Napoli hiriarekiko atxikimendu basa bertsua erakusten duen Nicola Pugliseren Acquamala fabula maltzur distiratsua irakurtzera bultzatu gintuen. Beste adibiderik nahiago? Hegoaldean La receta perfecta izenburu traketspean ezagutu genuen Louise Courvoisierren Ving Dieux! , malenkoniaz gainezka egiten duen komedia, zeinak adore handiz luze iraun duen karteldegian, zeina Comte gaztaren zati bat janez dastatu behar den.
‘The Guardian’ek ekainaren 27an kaleraturiko galdeketaren arabera, Atlantikoak banandurik eta zinemak elkarturik gaudenok beste bi film noraezeko partekatzen ditugu, gure begi eta bihotzetan iltzaturik dauden The Sinners eta Flow, alegia. Biak dira zeharo ezberdinak. Izuzkoa da bata, marraztua eta animatua bestea. Estatu Batuetako hegoalde kartsu eta misteriotsuan gertatzen da bata eta azken uholde erraldoiak ezabaturiko unibertso batean suertatzen da Letonian eginiko bestea, denon gozamenerako animaziozko Oscarra jaso zuena. Biak dira, baina, zinemajale gosetu bat sano eta brabo elikatuko luketen zinema puskak. Biek erakusten dute gure goseak, gure egarriak, gure adikzioak bueltarik ez dutela. Egia biribila uzten dute biek agerian: bada zinemazale ororen arteko elkartasun estrainioa, mugak gainditzen dituena, ozeanoak zeharkatzen dituena.
Zure interesekoa izan daiteke
?fmt=webp-alpha&qlt=80)
Samantha Hudson espainiar musikaria da Beldurrezko Astearen kartelaren protagonista
Donostiako zinema jaialdiaren kartelak Cinemasub Itsaspeko Zinemaren Nazioarteko Zikloa omendu du, horren 50. urteurrenean. Argazkiaren koordinazioaz Pedro Mambrú arduratu da, eta Javier Bermejo eta Chus Feijóo dira bere egileak.
Ez zinen zu, Lapulapuk hil zintuen zu, Ni inguratzen lehena
Magalhaes filmak Lope de Agirre, Fritzcarraldo, Hernan Cortés, Diego de Ibarra zein Pascual de Andoyagaren antzeko konkistatzaile, menderatzaile, esploratzaile, esplotatzaile, nabigatzaile iluminatuekin zerikusi franko izan zuen Porton jaiotako Fernão de Magalhãesen delirioa azaltzen du.
Brydie O’Connor zuzendariaren "Barbara Forever" dokumentala, 2026ko Zinegoak jaialdiko sari nagusiaren irabazlea
Lanak Barbara Hammer zinegile ezagunaren bizitza, obra eta ondarea aztertzen ditu bere artxiboko materialaren bidez. Aurtengo edizioko filmik nabarmenena izan da, hiru sari irabazi baititu.
"Dekoratua" filmak Paul Grimault saria irabazi du Annecyko zinema jaialdian
Uniko euskal ekoiztetxearen filmak animaziozko zinema jaialdiaren sari garrantzitsuenetan hirugarrena bereganatu du.
ZUZENEAN: Zinegoak jaialdiaren amaiera gala
Mikel Rueda “Boga” seriea zuzentzen ari da EITBrentzat
Sei ataleko seriea Mikel Santiagok eta Txemi Parrak sortu dute, eta Mikel Losada eta Iraia Elias ditu protagonista. Primeran EITBren plataforman egongo da ikusgai.
Haurtzaroari begira jarri da Marina Palacio "Y así seguirán las cosas" filmean
Euskal zuzendariak haurtzaroari eta despopulazioari buruzko istorio bat kontatuko du bere lehen film luzean. Aitarekin batera idatzi du, eta sei urtean filmatuko dute, Palentzian.
Alex de la Iglesia animazioan murgilduko da, Lovecraft idazlearen obran inspiratuta
'Ages of Madness: The Howling of the Jinn' goiburua hartuko du pelikulak, eta 'Necronomicon' idazle estatubatuarraren fikzioko liburuan oinarrituko da. Garai eta toki ezberdinetan kokatutako hainbat istorio harilkatuko ditu.
Aitor Gabilondok torturari buruzko film bat zuzenduko du
Patria seriearen sortzaileak “kontakizuna osatzeko beharra” sentitzen du, “serieak zorretan nagoela sentiarazi eta gero”. EITB proiektuan parte hartzen ari da.
Petrus me fecit, Helena lapidem meum reflexa est
Zorteak zera eman dio Petrus zinema piezari: testura ezberdin bat, bene-benetakoa, plantak egiten ez dituena.