"Osasun-profesionalak profesional onak eta oso konprometituak dira, baina ez dira martiriak"

Osakidetzako SATSE, ELA, LAB, ESK, CCOO eta UGT sindikatuek igande honetarako, ekainaren 26rako, Bilbon deitutako manifestazioaren atarian, Amaia Mayor SATSE erizainen sindikatuko bozeramaileak eta Esther Saavedra Osakidetzako ELAko arduradunak Radio Euskadiko Boulevard saioan adierazi dutenez, familia-medikuntzako medikuen falta "profesionalek beste espezialitate batzuetara, osasun pribatura edo atzerrira ihes egiteagatik" gertatu da, besteak beste. 

Ihes egiteko arrazoiak argi daude, haien ustez. Alde batetik, "Lehen Arretaren desprestigioa, Osakidetzaren ahatetxo itsusi bihurtu baita", eta, bestetik, lan-baldintza txarrak: "Lan-gainkarga handia dago, aitorpen eskasa, eta egiten den lanaren gaineko erabakimen oso txikia. Osasun-langileak oso profesional onak dira eta oso konprometituak dira, baina ez dira martiriak".

Esther Saavedrak adierazi du sindikatuek urteak daramatzatela ohartarazten mediku askoren erretiroak bazetozela, eta salatu du ez dela "Jaurlaritzaren lehentasuna" izan plantilla murrizketa horrentzako irtenbide bat aurreikustea eta planifikatzea. "Murrizketaz eta prekarizazioaz haraindiko planik ez dago", azpimarratu du.

Adierazi du profesionalen balizko gabezia hori Osakidetza "desegiteko aitzakia ezin hobe" bihurtu dela, eta zehaztu du langile eskasiak ez dauden kategorietan ere, hala nola administrazioaren arloan, "gainkarga dagoela eta horregatik egin dutela bat grebekin". Era berean, "plantilla indartzeko edo ordezkatzeko borondaterik eza" salatu du.

Udan baldintzak are gehiago okertzen direla azpimarratu dute, ez direlako ordezkatzen oporrak eta absentziak. "Osasun-zentro batean normalean 11 mediku badaude eta udan 5 badaude, jakina, lana banatu behar da, eta gainkarga handiagoa da", azaltzen dute. 

Azpimarratu du erizainek zerbitzu txarra ematen ari izatearen etengabeko sentsazioa dutela. "Erizainek, batez beste, 20-22 kontsulta izaten dituzte egunero osasun-zentroan, eta horiei gehitu behar zaizkie, etxeetara egiten dituzten bisitak, sendaketak, elektroak eta egin beharreko PCRak, esaterako. Eta denborak ez dira errealak, 5 minutu ezartzen dira telefono bidezko arreta bakoitzerako edo 10 minutu botikineko sendaketa baterako, jakinda denbora horren bikoitza edo gehiago behar izaten dutela". Horrela, jardunaldia hasten dutenetik, "berandu doazela jakitearen etengabeko estresa pairatzen dute", adierazi du Mayorrek.

LEPei eta egonkortze-prozesuari dagokienez, ordezkari sindikalek ohartarazi dute egun % 58koa dela behin-behinekotasun-tasa, aldi baterako 24.600 langilerekin, eta eskaini diren 3.700 lanpostu finkoekin % 50era baino ez dela murriztuko behin-behinekotasuna, legeak ezarritako % 8tik oso urrun. Legeak plaza gehiago eskaintzeko tarte zabalagoa eskaintzen duela ziurtatu dute, adibidez, plantillak handitzeko espedienteen bidez.

Ziurtzat jotzen dute udan arreta-zentroak itxiko direla eta ordutegiak murriztuko direla, oro har, ixten ez diren zentroetan. Neurri horiek batez ere gaixotasun kronikoak edo mendekotasuna duten pazienteentzat dakarten kaltea izan dute hizpide; udan ere arreta behar duten arren, "denbora gutxi eta paziente asko dituzunean, urgentziek betetzen" dutelako agenda, askotan jarraipen- eta kontrol-hitzorduak alde batera utzita.

Saavedrak dioenez, "hau kate bat da, nire osasun-zentrora deitzen badut eta hitzordua bost egun barrurako ematen badidate, EAG batera joango naiz, eta, itxita badago, azkenean Larrialdietara joango naiz. Gurpil horretan, arazoak asistentzia-maila guztiei eragiten die".