Doñanako azken urmael iraunkorra lehortu da, lehorteak eta akuiferoen gehiegizko ustiatzeak jota

Santa Olallako urmaela, Doñanako urmael iraunkor handiena, lehortu egin da azken egun hauetan, CSIC Ikerketa Zientifikorako Kontseilu Nagusiak ohartarazi duenez. "Putzu txiki bat baino ez da orain, eta ur-hegaztiak dagoeneko ez dira etortzen", zehaztu du CSICek.

Larunbat honetan zabaldutako ohar baten bidez CSICek azaldu duenez, XX. mendeko 70ko hamarkadetik Doñanako datuak jasotzen ari zirenetik urmaela lehortzen den hirugarren aldia da.

CSICek adierazi duenez, "animalientzako aterpe izan da Doñana historikoki". Urmael sistema garrantzitsu bat du, eta horietako gutxi batzuk ura dute urte osoan, baita uda bitartean ere. Europako iparraldean hazi ostean, hegoaldera migratzen duten lehenengo zangaluze hegaztientzako babes-lekua da Doñana, eta ur-landare eta ur-animalia espezie askorentzako habitat ere da.

Eloy Revilla Doñanako Estazio Biologikoaren zuzendariaren esanetan, "urmaela aurretik lehortu izanagatik badakigu ez dela bakarrik lehortearen ondorioz izan, akuiferoaren gehiegizko ustiatzea ere erantzule izan da". "Akuifero bat gehiegi ustiatzen denean, euria eginda betetzen den baino ur gehiago ateratzen da bertatik, eta urteaz daramatzagu hori Doñanan pairatzen", gaineratu du.