Osasun-arreta

Gorde
Kendu nire zerrendatik

Pazientearen hizkuntza ez hitz egiteak arriskuan jartzen du zehaztasun diagnostikoa, Pompeu Fabraren ikerketa baten arabera

Lanak ohartarazi duenez, egoerak ez die soilik etorri berriei eragiten, baizik eta "baita munduko hainbat herrialdetan hizkuntza gutxitua hitz egiten duten tokian tokiko herriatarrei ere". Gainera, ikusi dutenez, kasu gehienetan adinekoek eta haurrek arrisku handiagoa dute osasun-arretako hizkuntza-desoreka horren ondorioak pairatzeko. 

Mother and baby girl at the doctors office

Bartzelonako Pompeu Fabra Unibertsitateak (UPF) egindako ikerketa batek egiaztatu du osasun-arreta pazientearen hizkuntzan ez bermatzeak arriskuan jar dezakeela zehaztasun diagnostikoa, bai eta medikuaren eta pazientearen arteko konfiantza eta arretaren kalitatea bera ere.

'Revista de Llengua i Dret' aldizkarian argitaratutako lanak ohartarazi duenez, egoerak ez die soilik etorri berriei eragiten, baizik eta "baita munduko hainbat herrialdetan hizkuntza gutxitua hitz egiten duten tokian tokiko herriatarrei ere", UPFk astelehen honetan jakitera eman duenez.

Ikerketa bibliografiko bat izan da ikerlanaren muina, eta horretan hainbat diziplinatako ehun bat lan bildu dituzte, besteak beste AEBn, Kanadan, Erresuma Batuan, Finlandian eta Euskal Herrian osasun-arretan hizkuntza-diskordantziak duen eraginari buruzkoak. 

Migratzaileei zein bertakoei eragiten die

Harrera-herrialdeko hizkuntzetako bat bera ere menderatzen ez duen jatorri migratzaileko biztanleriaren kasuan, hizkuntza-diskordantziak ondorio "larriak" izan ditzake, hala nola diagnostiko okerrak, tratamenduekiko atxikimendu txikiagoa edo gehiegizko probak egitea.

Hala ere, azterketak agerian utzi du hizkuntza-diskordantziak ez diola soilik biztanleria migratuari eragiten, baizik eta baita aurreneko hizkuntza gisa hizkuntza gutxitu bat darabilten tokian tokiko biztanleei ere, "nahiz eta elebidun izan eta herrialdeko hizkuntza nagusian/menderatzailean jariotasun handiagoz edo txikiagoz hitz egiteko gai izan".

Erresuma Batuan galestarra hitz egiten dutenekin, Kanadako eremu anglohiztunetako frantses hiztunekin, Finlandian suedierar hiztunekin edo Euskal Herriko euskal hiztunekin egindako ikerketetan ondorioztatu da bigarren hizkuntza batean mintzatzeko gaitasuna "bereziki gutxitzen dela estres, zaurgarritasun, beldur edo min handiko egoeretan".

Arrisku gehiago adineko pertsonengan eta haurrengan

Azterlanetatik ondorioztatu denez, Finlandian ez beste leku guztietan egiaztatu da adinekoak eta haurrak direla osasun-arretan hizkuntza-desorekaren ondorioak pairatzeko "arrisku handiena" duten taldeak.

Adinekoen kasuan, narriadura kognitiboak okertu egin dezake bigarren hizkuntza batean aritzeko gaitasuna, eta horrek osasun-arreta zailtzen du.

Horrez gain, Galesen eta Euskal Herrian egindako ikerketetan ondorioztatu da haurrak, batez ere txikiak badira eta oraindik gaitasun elebidunak garatu ez izan badituzte, ama-hizkuntzaren mende daudela sintomak "zehatz-mehatz" deskribatzeko.

Komunitate horietako hiztunen artean, hizkuntzak pertsona askorentzat duen identitate-balioa ere egiaztatu da, eta norberaren hizkuntzan hitz egiteko ezintasunak "medikuarekin konfiantzazko harremana sortzeko aukerari" kalterako eragin diezaiokeela ondorioztatu da. 

Lehen azterketa honen ondoren, Kataluniako diskordantzia linguistikoaren ondorio espezifikoei buruzko ikerketa egingo dutela iragarri du Pompeu Fabrak, orain arte "aztertu gabeko" gaia.

Zure interesekoa izan daiteke

Gehiago ikusi
Publizitatea
X