Auzitegi Gorenak berretsi du 2021eko abuztuan Ceutatik Marokora adingabeak itzultzea legez kanpokoa izan zela

Espainiako agintariek Ceutatik Marokora 2021eko abuztuan egindako adingabe migratzaileen itzulketa legez kanpokoa izan zen, Auzitegi Goreneko Administrazioarekiko Auzien Salak astelehen honetan baieztatu duenez. Gorenaren ustez, Espainiak ez zuen Atzerritartasun Legearen agindua bete. Lege horrek honako hauek eskatzen ditu: administrazio-prozedura indibiduala, eragindako bakoitzaren egoerari buruzko informazioa, entzunaldia, heldutasuna badu, eta Fiskaltzaren esku-hartzea.

Halaber, Salak, Fiskaltzarekin bat dator, eta berretsi egin du Marokora itzulitako adingabeen osotasun fisiko eta moralerako eskubideak urratu zirela; izan ere, hori gertatzen da pertsona bat gorputzeko edo psikikoko pairamen bat jasateko arrisku larrian jartzen denean, eta auzitegiak uste du ezin dela ukatu hori gertatu ez zenik, Administrazioak ez zuelako adingabeen interesaren inolako haztapenik egin, ezta, are gutxiago, haien inguruabar indibidualen egiaztapenik ere.

Gorenak atzera bota ditu Ceutako epaitegi batek eta Andaluziako Justizia Auzitegi Nagusiak emandako epaien aurka Estatuko Abokatutzak eta Ceutako Hiri Autonomoak jarritako errekurtsoak. Izan ere, epai horiek aintzat hartu zituzten Gazteen eta Adingabeen Jarraipenerako Auzoen Koordinakundearen arrazoiak, haren izenean eta zortzi adingabe migratzaileren izenean jardun baitzuen, eta ezarri zuten Espainiak egitatezko bide bat urratu zuela, Atzerritartasunari buruzko Legean eta Erregelamenduan ezarritako prozedurei jarraitzen ez zielako adingabeen itzuleran.

Epaian, Auzitegi Gorenak, hasteko, nabarmendu du ondo ulertzen duela 2021eko maiatzaren 17an eta 18an Ceutan gertatutakoaren larritasuna, 12.000 pertsona inguru (horietatik 1.500 adingabe) modu masibo eta ilegalean sartu baitziren, eta hori aparteko erronka izan zela bai Espainiako Estatuarentzat bai autonomia-erkidego horrentzat.

Hala ere, adierazi du auziaren eztabaida dela ea Espainiaren eta Marokoren arteko 2007ko martxoaren 6ko Akordioa nahikoa ote zen, berez, adingabeak Marokora itzultzeko erabakia oinarritzeko, edo, aitzitik, nahitaezkoa ote zen, gainera, Atzerritarrei buruzko 4/2000 Lege Organikoaren 35. artikuluan eta 557/2011 Errege Dekretuaren 191. artikuluan eta hurrengoetan ezarritako izapideak jarraitzea (administrazio-prozedura indibidualizatua, kaltetuaren egoerari buruzko informazioa, entzunaldia, heldutasuna badu, eta Fiskaltzaren esku-hartzea).

Eta Gorenaren ustez, 2007ko Ituna ez da, berez, adingabeen itzulera erabakitzeko arau-oinarri nahikoa, funtsean, ez duelako inolako izapiderik edo prozedura-betekizunik jasotzen. Batez ere, "pertsonen oinarrizko eskubideei eragin badiezaieke, Espainiako agintariek dagokion administrazio-prozeduraren bidez bideratu behar dute beren jarduna, beren erabakiaren legezkotasunaren eta egokitasunaren berme gisa eta eragindako pertsonen interesen babes gisa", azaltzen du.

Gainera, epaiak uste du kasu horretan parte hartzen duten errekurtsogileek salbuespenezko inguruabarrak aipatzea "abstraktua dela, ez baitu azaltzen Administrazioaren erabateko pasibotasuna: hasiera batean ulergarria izan zitekeena ez da ulergarria egoera denboran luzatzen denean. Horregatik, ezin da justifikatu legezkotasunaren interpretazio laxoa, eta are gutxiago legea betetzetik salbuestea, salbuespenezko inguruabarrak argudiatuz".