Adinekoen aurkako tratu txar ekonomikoari eta finantza-abusuari buruzko gida bat landu dute

Eusko Jaurlaritzak egindako gida batek adineko pertsona batzuek jasaten dituzten tratu txar ekonomikoetan edota finantza-abusuetan jarri du arreta. Indarkeria mota hori ingurune hurbilean gertatzen da, eta, askotan, laguntza edo zaintza gisa aurkezten da, "beren onerako" delakoan.

Dokumentuak, hainbat ataletan banatzen denak, azaltzen du abusu mota hori hainbat modutan ager daitekeela, hala nola banku-kontuak edo txartelak baimenik gabe erabilita, pentsioak edo diru-laguntzak bereganatuta, adineko pertsonak benetan ulertu gabeko erabaki finantzarioak hartzera behartuta edota telefono bidezko iruzurrak eta iruzur digitalak eginda.

Arriskua areagotu dezaketen faktoreak ere identifikatzen ditu gidak, hala nola bakardadea, kudeaketak egiteko mendekotasuna, teknologiarekiko zailtasunak edo narriadura kognitiboa.

Gainera, hainbat alerta-seinale jasotzen ditu, besteak beste, ezohiko banku-mugimenduak, ordaindu gabeko fakturak pilatzea edo beste pertsona batek diruaren gehiegizko kontrola egitea.

Prebentzio-neurri gisa, honako hauek gomendatzen ditu: dokumentazio ekonomikoa lasaitasunez berrikustea, banku-gakoak ez partekatzea, ezinbestekoa denean izan ezik, eta erabaki garrantzitsuak hartu aurretik profesionalekin kontsultatzea.

Susmorik izanez gero, komeni da kaltetuarekin errespetuz hitz egitea, eskura dagoen informazioa biltzea eta, egoeraren arabera, banketxeetara, gizarte-zerbitzuetara, segurtasun-indarretara edo aholkularitza juridikora jotzea.

Egoera horiek pairatzen dituzten pertsona askok lotsa, beldurra edo mendekotasun emozionala sentitzen dute min egiten dien pertsonarekiko. Horregatik, oso garrantzitsua da adinekoa ez epaitzea edo errua ez botatzea. Ez da ona, ezta ere, zuzenean eztabaidatzea edo aurre egitea.

Hobe da arretaz entzutea, pertsonak zer kontatzen duen sinestea, laguntzea eta laguntza eskaintzea, erabakiak hartzera behartu gabe.

Argitalpenaren amaieran gidak gogora ekartzen du laguntza behar izateak ez duela esan nahi ondareari buruz erabakitzeko gaitasuna galdu behar denik, eta adinekoen autonomia, duintasuna eta eskubideak babestearen garrantzia azpimarratzen du.