Neskek "inurri lana" egiten dute ikasgeletan, eta gutxiago hitz egiten dute jendaurrean, Emakunderen arabera

Neskek zeregin ikusezinagoak hartzen dituzte beren gain, eta ezkutuko "inurri lana" egiten dute ikasgeletako lantaldeetan parte hartzen dutenean; mutilek, berriz, jendaurrean hitz egiteko legitimotasun handiagoa dutela sentitzen dute, Emakunde Emakumearen Euskal Erakundearen beka jaso duen ikerketa baten arabera.

Miren Elgarresta Emakundeko zuzendariak eta lanean parte hartu duten Patricia Martinezek eta Delicia Aguadok (Zientzia Politikoan eta Ikus entzunezko Komunikazioan doktore, hurrenez hurren) aurkeztu dute txostena astelehen honetan Gasteizen, "Genero desberdintasunak modu kooperatiboan argitu eta kudeatzeko hezkuntza arloko ikerketa-ekintza" izenburupean.

Bigarren hezkuntzako eta unibertsitateko ikasleekin egindako ikerketaren arabera, genero-arauek eragina dute geletako lantaldeetan neskek eta mutilek beren gain hartzen dituzten roletan, denboretan eta zereginetan.

"Talde-jarduerek irakasleen kontroletik urrunen geratzen diren dinamikak sortzen dituzte, eta horietan dominazio logikek eragin agerikoagoa dute", ohartarazi du lan horrek, eta zehazten du talde mistoetan gehienbat neskak direla "oharrak hartzen dituztenak eta proportzionalki lankideek baino lan gehiago egiten dutenak".

"Ikasle gehienak materiala erosteaz, aurkezpenaren diseinuaz, dokumentazioa bilatzeaz, azken lana zuzentzeaz eta, neurri txikiagoan, azaltzeaz arduratzen dira"; horregatik, horien lana ikusezinagoa da.

Autoexijentziaren genero-arau femeninoak neskengan lan ona egiteko beharra aktibatzen du neskengan, eta, horrekin batera, "inurri rola" hartzeko beharra, taldearentzat lan eginez.

Ikasleek beren gain hartzen dituzten diskreziozko jokabide-arau horiek "iruzurgilearen sindromearekin" ere badute zerikusia; izan ere, konfiantza falta horrek pentsarazten die inoiz ez direla behar bezain onak edo ez daudela behar bezain gaituta espazio publikoa okupatzeko. Horregatik, gutxiago hartzen dute hitza ikasgelan, eta, hitz egiten dutenean, gehiago prestatzen dute, eta ez dira hain legitimatuta sentitzen.

Genero-arau horiek ikasgelan garatzen diren jarreren balorazioari ere eragiten diote. Horrela, baloratutako zereginak eta rolak arlo publikoan garatzen direnak dira, eta, aitzitik, ikusezin bihurtzen dira hainbat alderdi, hala nola kudeaketa emozionala taldeetan, eta urduritasuna edo segurtasunik eza zigortu egiten dira.

Ikastetxeetan berdintasun handiagoa lortzeko bidean aurrera egiteko, genero-ikuspegitik zereginen banaketan dagoen sexu-banaketa identifikatzeko nork zer egiten duen adierazi eta aztertzea proposatzen da; ikasgelako lan orok berekin dakartzan lan guztiak ikusaraztea eta baloratzea, ez bakarrik azken emaitza; taldeetan afektibitatea eta esperientzia baloratzen duen hezkuntza-espazio bat sortzea; eta hezkuntza-espazioetan intersekzio-tresna bat txertatzea, ikasleen aniztasunari, beharrei eta interes heterogeneoei erreparatuta.