Etxegabetze bat eta horren protagonista etxebizitzaren aldeko borrokaren sinbolo bihurtu dira

Maricarmen Abascal hil egin da, eta horrekin batera, etxebizitza eskubidearen aldeko eta etxegabetzeen aurkako borrokan ikur bihurtu zenaren itzala luzatu egin da.

87 urteko emakumearen etxegabetzeak bultzatu zuen Puerta del Soleko kanpalekua ezartzea. Gregorio Marañon ospitalean zegoen irailaren 23tik. Egun horretan, ohatilan atera zuten etxetik, Sainz de Baranda alkatearen kalean azken 71 urteetan bizitoki izan zuen etxetik, protestak protesta, etxegabetzeko agindua bete egin zen. Osasun egoera larrian eraman zuten ospitalera.

Ospitaleratuta egon arren, Maricarmenek bideoak argitaratzen jarraitu zuen, eta borrokan jarraitzeko dei egiten zuen, etxebizitza arloan hobekuntzak lortzeko. Borroka horren lekukoa Maizterren Sindikatuak jaso zuen, eta hurrengo egunean Madrilgo Erkidegoak erositako Chamberiko atikoaren aurrean lehen manifestazio jendetsua egin zuen. Ondoren, irailaren 26an, Madrilgo kaleak zeharkatu zituen manifestazio jendetsua egin zen, Puerta del Solen "Maricarmen dekretua" eskatzeko kanpaldia hasi aurretik.

Egun, kanpaldiak bere horretan jarraitzen du Madrilgo erdiguneko plazan, eta ez da hori desegiteko datarik iragarri, nahiz eta aldarrikapen nagusietako bat bete egin den: azaroaren 11n greba orokorra.

Gainera, Espainiako Gobernuak onartutako etxebizitzei buruzko bi dekretuak Kongresuak atzera bota izanak hauteskundeak azaroaren 29ra aurreratzea ekarri zuen. Gorteak desegin ondoren, Diputazio Iraunkorrak erabakiko du dekretuok baliozkotu edo indargabetu.

Kanpaldiaren izpiritua eta aldarrikapenak beste hiri batzuetara zabaldu dira, manifestazio jendetsuak egin dira, eta etxebizitza eskubidea eztabaida publikoaren erdian kokatu da.

Protesta oldea gertatzen ari zen bitartean, Maricamenen abokatuek akordioa lortu zuten Urbagestionekin, higiezinaren jabearekin, emakumea etxera itzuli ahal izateko, Etxebizitza eta Lurzoruaren Udal Enpresaren (EMVS Madrid) bitartekaritzarekin. Zortzi urteko alokairu-kontratu berri bat egin zuten, eta haren diru-sarrera garbien % 30 baino gutxiago ordainduko zuen.

Hala eta guztiz ere, akordioa berandu iritsi zen eta Maricarmen ezin izan da etxera itzuli, "prozesu torturatzaile baten ondoren", Maizterren Sindikatuaren hitzetan.

"Bera joan ostean, Maricarmenek utzitako ondarearekin eta borroka ereduarekin geratu gara, eta, batez ere, berak beti eskatzen ziguna bete egingo dugu: Borrokatu, jarraitu zuen alde borrokatzen", adierazi du sindikatuak ohar batean.

Maricarmen 1956tik bizi zen etxebizitza horretan. Errenta zaharreko kontratua aitak sinatu zuen hasiera batean, eta, ondoren, berari subrogatu zion.

Urbagestionek 2018an eskuratu zuen eraikina, eta epaitegietara jo zuen alokairuaren kontratua iraungi zela iritzita. Lehenengo epai batek Maricarmeni eman zion arrazoia, baina Lurralde Auzitegiak jabeen aldeko epaia eman zuen gero, eta Auzitegi Gorenak ez zuen onartu 2023ko abenduan haren defentsak aurkeztutako helegitea.

Etxegabetzea laugarren saiakeran egin zen, ehunka pertsonak gaua eraikinaren aurrean igaro eta galarazten saiatu arren. 87 urteko Maricarmen, % 50eko desgaitasuna zuena, ohatilan eraman zuten Samurreko osasun-langileek Gregorio Marañon ospitalera, eta bertan hil da, urriak 7 zituenean.